Içinde yaşadığımız bozuk düzenin hakkını yemek caiz olur mu? Meselâ otobüse 200 liralık yerine 100 liralık bilet atmak gibi. Caiz değilse şimdiye kadar yaptığımız haksızlıkları kime helâl ettirecegiz?

Düzen ne kadar bozuk olursa olsun devlet, hakiki deÄŸil hükmî bir ÅŸahsiyettir ve yaptığı harcamaları ve hizmetleri kendi parasından deÄŸil yine halkın parasından yapmaktadır. Dolayısı ile devletindir denilip aşırılan paralar, ya da elektrik, su, ulaşım vasıtaları vb. ÅŸeylerden yararlanıldığı halde verilmeyen bedelleri aslında milletin fertlerinden aşırılmış olur. Onun için buna caizdir diyebilmek, millet fertlerinin fırsat bulabilenleri, bulamayanlarını soyabilir demek olur. Öyleyse bunu inananların yapmaması gerekir. En zayıf düşünenlere göre bile, bu şüpheli bir konudur. Halbuki, Rasûlüllah Efendimiz (sav), “Şüpheli ÅŸeylerden kaçınan dinini ve ırzını korumuÅŸ olur”(Buhari, Iman 39, Buyû’ 2; Müslim, Musakât 107,108; Ebu Davûd, Buyû’ 3) buyurmuÅŸtur. Kendileri de, somut bir küfür düzeni olan Mekke toplumunda bulunmuÅŸ olmasına raÄŸmen her konudaki güvenirliÄŸi ile “Muhammedü’1-Emîn=Güvenilir Muhammed” ünvanını almışlardı. Bu noktayı inananların çok iyi düşünüp deÄŸerlendirmesi gerekir. Çünkü öyle bir yönteme iki düşünceden biriyle baÅŸvurulmuÅŸ olabilir: l. Mevcut sistemlerin ekonomik tercihleri “vahÅŸi kapitalizm” olduÄŸu, zengin fakir demeden halktan topladıkları paraların çok büyük bir yekününü ya mutlu azınlığın israf harcamalarına, ya da kazandıklarının çoÄŸunu Isviçre’de, Amerika’da, Israil’de bloke eden oralarda harcayan, milletini düşünmeyen zenginlere, gerçek anlamda karşılıksız denebilecek kredilerle verdiÄŸi için devletten aşırmak, aslında bu tür israflara engel olmak, dolayısı ile “Hakça Düzen”in kurulmasını kolaylaÅŸtırmak demektir diye düşünülmüş olabilir. 2. Biz de devletin vatandaÅŸlarıyız. Devlet, vatandaÅŸlarına bakmak zorundadır. Öyleyse bu hizmetlerden bedava yararlanmalıyız, denebilir. Bu mülâhazaları şöyle cevaplandırabiliriz:1. Islâm, sadece gayenin deÄŸil, gayeye götüren vasıtanın da meÅŸru olmasını emreder. EÄŸer gaye, “Hakça” denen düzene kavuÅŸmaksa en kestirme yolun haklara riayet etme olduÄŸu bilinmelidir. 2.. Devlet (bizim anlayışımızda) herkese deÄŸil, muhtaç olan vatandaşına bakmak zorundadır. Malı olana, malı olmasa dahi iÅŸ bulup çalışabilene, o da yoksa yakınlarından nafaka alma durumunda olana bakmak zorunda deÄŸildir. Bunların hiçbirine sahip olmayana bakmak zorundadır. EÄŸer siz de öyle iseniz, ihtiyacınız kadarını verilmese dahi alabilirsiniz, deÄŸilseniz alamazsınız. Åžimdiye kadar aldıklarınızı ise millete (hayır kurumlarına) iade edeceksiniz.